Kwalifikacja do leczenia implantologicznego obejmuje sytuacje, gdy:
- brak zęba negatywnie wpływa na komfort jedzenia i wymowę,
- celem jest rekonstrukcja bez naruszania struktury sąsiadujących zębów,
- ruchoma proteza powoduje otarcia, jest niestabilna i utrudnia codzienne funkcjonowanie,
- stan zachowanych zębów jest nierokujący i wymaga trwałego, stabilnego rozwiązania całego łuku.
Zasada kwalifikacji: o możliwości leczenia decydują warunki anatomiczne, stan tkanek i plan przyszłej odbudowy. Wybór metody zawsze wynika z diagnostyki obrazowej CBCT i indywidualnej oceny lekarza w klinice.